David

David, gitarist uit Haarlem.

Hallo, ik ben David, geboren en getogen in Haarlem. Jaren geleden heb ik mijzelf gitaar leren spelen en ben zodoende in diverse Haarlemse bandjes gerold, tot wij gezamenlijk tot The Lost Noise zijn gekomen. The Lost Noise is een mix van muzikanten van Ubermadsen, dit was mijn eerste échte band. Hiermee deden wij mee aan een bandwedstrijd, Emergenza, wij bereikten de finale. Maar zoals iedereen kan raden, viel deze band uit elkaar. Jelmer en ik zijn toen de band voortgezet, waarna Natascha zich snel bij ons aansloot.

Mijn eerste muzikale experimenten waren in de hiphopscene als beatcreator. Hevig beïnvloedt door Osdorp Posse en Indie hiphop uit Amerika, ben ik mede tot mijn sound gekomen. Mijn muzikale voorliefdes lopen sterk uiteen van the blues van The Doors, tot de metal van Metallica, de hardrock van Rise Against en punkrock van NoFX. Verder ben ik een liefhebber van de Indie hiphop van Sage Francis en de Zweede Synthpopband Kent.

Wat onze band denk ik zo uniek maakt, is het feit dat wij lekker in onze eigen oefenruimte kunnen experimenten, kunnen jammen en lol kunnen hebben, wat voor ons allen de motor is.

Wat voeg ik toe in de band?

In deze samenstelling is The Lost Noise nu een jaar bij elkaar, wij hebben een specifieke ‘klik’ waarbij iedereen onmisbaar is. Als er iemand ontbreekt gaan wij vaak totaal andere dingen doen, maar dat maakt jammen zo leuk. We hebben een aparte chemie, die niet te beschrijven valt, ik denk dat ik deel ben van die chemie.

Ook schrijf ik binnen de band mee aan zowel teksten als muziek, waarbij mijn autodidactische niet altijd meewerkt. Hierdoor denk ik vaak out-of-the-box, maar vergeet ik vaak wat die ‘box’ dan precies is. Verder probeer ik samen met Natascha, Jelmer en Nick, buiten de gitaarpartijen te experimenteren. Daarom bestaat mijn gear ook uit een sampler, synthesizer en een theremin, leuk om een twist te geven binnen de band.

Wat voegt de band toe aan mij?

The Lost Noise is mijn bonus familie. We hebben altijd veel lol, in het oefenhok, maar ook onderweg naar optredens. Onze muziek is een uitlaatklep en inlaatklep tegelijk. Wij delen ieder elkaars instrumenten, hierdoor ontstaan er soms nummers die je van te voren niet kunt uitdenken.

Mijn favoriete songs

Mijn grootste muzikale voorliefde is de Zweedse band Kent, waarvan is Mannen in da vita hatten, het allermooiste vind. Hiernaast is mijn favoriete nummer van The Doors, When The Music’s Over. Ik vind het kiezen van een favoriet nummer erg lastig, omdat elk nummer een bepaald gevoel bij mij naar boven haalt, qua spelen vind ik Sleazy Bitch Rock ‘n’ Roll Baby het heerlijkste om eruit te knallen.